Sie sind hier: Platt erklärt Redensarten

Redensarten auf Platt

Redensarten auf Platt

Die in wenige Worte gefaßten Lebensweisheiten sind eine große Stärke des Dialektes. Manche dieser Redansarten lassen sich auf Hochdeutsch wohl kaum ähnlich kurz und treffend wiedergeben und wären ohne weitere Erklärungen auch nicht verständlich. Wir laden alle unsere Leser ein, sich an der Deutung der noch nicht verlinkten Redensarten zu beteiligen oder neue Vorschläge zu machen (Kontanktformular hier )


Alde Bukkfenke fengt man niet met Koaf
Alle Aape gaape
Alle Betjes boate
An die Kuw köjje ennen Hut dranschmitte
As den Schlächter op de Dääl kömmt, es gennen Tidd merr öm te meste
As de Fraulüj sich koppele, gefft et Räägen
As et ennen Buur schlecht gett, hangen de andere all lang op de Hekk
Bäter Pitje bang as Pitje doot
Bäter en Stöck Brot inne Täss as en bonte Fäär op den Hut
Blaagen wasse de Moder öwer de Kopp, mar niet öwer de Hand
Dat löpt näss en Tölleke
Dat sall sich well wiese säj den Alde tege den Griese
De Fiss van de Kont jaage
Die häd bloß Äärten op et Plänkske
Denn Bless trekkt gennen Härng van dänn Tälder
Denn liegt, dat man öm in de Näkk de Klomp anfülle kann.
Denn höört de Piere huste
Denn kann met de Kiwwe Helligemärge lüjje
Denn schriff wie son Avkaat
Dor hämme sej en Fürke ont brande, dat es noch lang niet üt
Doar hejt Schoap ont schitte
Dor köje neks maake, puppt gej niet in´t Heemt, puppt gej in´t Laake.
Dor löppt et Fett ok niet öwer den Dekkel
En gut Päärd find gej in de Stall, en schlächt öwerall
Ek mott effkes noar de Päärd gonn kieke
Ennen alden Bock et ok noch gern en grün Blatt
Et es niet alle Daag Kermes, määj es ok Prozässie
Frau makt de Döör tuw, de Wekk wääjt van den Toffel
Gej könnt minn dänn Hakk viole
Gej könnt minn es denn Aak afdowe
Got noar de Galg
Groot Gedrüß an en Ei op de Krüjwaage
Groot Gedrüss an wennig Woll säj dänn Düwel an schoor et Färke
Ha'j min gestre gemiet, was ek van Daag ow Meid
Half satt es wechgeschmeete Gäld
Hat gej ma geluurt, dan hat gej wat gesien
Haut öm op de kopp, datt öm de schnorr dawert
Hej es te schlächt vörr bej denn Düwel in de Worst
Hej häd en Päär op et Oog
Hej häd eene Böngel ont Been
Hej hengt den Beus nor de Wind
Hej lävt alle Daage pännekefätt
Hej mekt alles noar sinn eige Mötz
Hej mekt üt enne Scheet ennen Donderschlag
Hej stett in dä Steewels näss enne Geit in dänn Emmer
Hij löpt van de Gawel in de Greep
Jeder Gesecht hät sin eige Nöös
Kleine Kätels häbben groote Oore
Kopt Nobers Rend, frejt Nobers Kind, dann wet gej seeker, wat gej find
Leene gett met Schemp än Schand
Man kann niet wier gaape as dänn Mull gewassen es
Met en Höppke Look koj ok Wind maake
Mösse die frugg fleute helt de Katt
Now modde wej bloß noch en Glasspann legge
Now steht hej dorvör, now mot hej dordör
Öm es den Aak gonn drieve
Omsönst es dänn Dod an dänn kost noch et Läwe
Op die Ort kommt gej min niet vant Gehöcht
Op eene Fuut koj niet stoon
Ör Ooge löchte näss Sseepssopp in de Gööt
Prakesiere kömmt van ärme Lüj
Sej häd alles op et Elfendortegst
Sej sinn in onsen Boss ont haue
Spass mott sinn op et Begrävnis ander geht genn Mann met
Van de Leuje an de Satte köj ömmer noch wat leere
Van de Prüm speje
Wenn den Hemmel infällt, sin alle Mösse doot.
Wenn denn öwwer de Stroat gett, dann wackelt den Beus niet.
Wij de Kwast hät säägend sich et erst
Wij et lang hät let et lang hange
Wij et önderste üt de Kann well hämme, den fällt den Deckel op de Kopp
Wij niet kieke könnt boart ok genn löchte
Woor vööl Färkes sinn es dänn Drank dönn